Fecre andolsun.

Ve on geceye (Zilhicce ayının ilk on gününe),

Çift ve tek olana,

Akıp gittiğinde geceye.

Akıl sahibi için bu sayılanlarda yemin var değil mi?

Rabbinin Âd (Kavmi’ne) ne ettiğini görmedin mi?

(Yüksek ve sağlam) sütunları olan İrem şehrine.

Onun bir benzeri beldelerde yaratılmamıştır.

Ve vadilerde kayaları oyup (benzersiz yapılar inşa eden) Semûd’a,

Ve kazıklar (piramit ve ordular) sahibi Firavun’a.

Onlar ki beldelerde azıp (tağutlaştılar).

Orada fesadı arttırdılar.

Rabbin, onların üzerine azap kamçısını yağdırdı.

Çünkü Rabbin, gözetlemededir.

Ama Rabbi, insanı ne zaman sınayacak, ikramda bulunacak ve nimet verecek olsa der ki: “Rabbim bana (değer verip) ikramda bulundu.”

Ama onu sınayıp rızkını daraltacak olsa der ki: “Rabbim beni (değersizleştirip) alçalttı.”

Asla! (Zenginlik ve fakirlik yalnızca bir imtihandır. Asıl değersiz/alçaltılmış olanlar, şu özelliklere sahip kimselerdir:) Siz yetime ikramda bulunmazsınız.

Yoksulu doyurmaya teşvik de etmezsiniz.

(Yetimin ve kadınların) mirasını hiç dikkat etmeden yersiniz.

Malı da aşırı bir sevgiyle seversiniz.

Asla! Yer dağılıp paramparça olduğunda,

Rabbin geldiğinde ve melekler saf saf (dizildiklerinde),

Ve o gün cehennem de getirilir. İnsan o gün hatırlar. (Ama) hatırlamanın ona ne faydası olacak ki?

Der ki: “Keşke hayatım için bir şeyler (yapıp) takdim etmiş olsaydım.”

O gün hiç kimse (Allah’ın) azabı gibi azap edemez.

Ve O’nun bağladığı gibi kimse bağlayamaz.

Ey mutmain olmuş nefis!

Razı olmuş ve kendisinden razı olunmuş olarak Rabbine dön.

Haydi, kullarımın arasına katıl.

Ve cennetime gir.